Atelier Ewa Ciepiela

PYTAJĄCE

Twarz kobiety podzielona na ciemną i jasną połowę, oczy zamknięte, różowa róża przy ustach; niebieskie motyle.

Asking2

Edytowane z pomocą AI

Wymiary: 50 × 40 cm

Chodzimy za dnia i w ciemności. Za dnia tańczymy w rytmie, w tempie, które tworzy złudzenie ważności, priorytetów w naszym postrzeganiu świata. To za dnia światło odsłania wszystkie zakurzone kąty, ogrzewa, otula ciepłem, a czasem ochładza deszczem. W głębi nocy, gdy cisza otula chaos i pośpiech życia, nasz obraz tego, co banalne, niezwykłe, nudne, ciekawe, proste i skomplikowane, spowija „mgła”. Ciemność nocy zaprasza nas, byśmy ochłonęli, byśmy ukoili to, co zbyt szybkie, zbyt trudne, niewyjaśnione. Dzień „patrzy” filtrującym okiem, odsłania nasze intencje i w oczach wielu wyznacza nam miejsce w systemie. Noc z kolei skrywa to, co głęboko ukryte, a jednak tak prawdziwe. Jest symbolem tego, co niewidoczne gołym okiem. Jacy jesteśmy? Jak postrzegają nas inni? A może prawda kryje się głęboko w naszych uczuciach? Jaki kolor nadałbyś sobie, gdybyś miał stopić się w jedno z jednym, wyjątkowym kolorem? Ciemność obsypała mnie srebrzystym zwojem, Otuliła moje serce przezroczystym płaszczem. Połączyła płomienie mojego serca w księżyc w pełni, Wzięła prawdę w dłonie i owinęła ją cieniem.

Wróć do galerii