PRZENIKAJĄCE


Edytowane z pomocą AI
Wymiary: 40 × 50 cm
Jak widzisz siebie? Co jest twoim lustrem?
Możemy zobaczyć siebie w oczach bliskich, najbliższych przyjaciół, obcych. Możemy zobaczyć siebie w nieznanym i znanym, w niezbadanym i potwierdzonym, w szalonym i zrównoważonym.
Możesz zobaczyć siebie w chwili, w przeszłości, która zaciąga zasłonę, albo w przyszłości spowitej mgłą.
Ale czy potrafisz zobaczyć siebie u kresu życia, zatrzymać się na chwilę i spojrzeć głęboko w swoje uczucia?
Czy nieświadomie mijasz starszych ludzi, myśląc, że są tacy odlegli i obcy?
A może przeciwnie – masz przyjaźnie, które trwają wiecznie?
A może, jak ten starzec, niosący historię pokoleń, o mocnych korzeniach, opowiadasz historię, która łączy ludzi?
Czy czujesz w sercu dary świata, jak gałęzie starca, spowite blaskiem nocy, które z wdziękiem czują urok daru życia?
Czy świecisz w ciemności otchłani, pośród zgiełku świata, jak starzec – niepozorny, niewidoczny, a jednak lśniący blaskiem nieśmiertelności w srebrzystej poświacie?
Opowiedz swoją historię.
Tam, gdzie sowa cicho ukryła pióra,
Noc obmyła dłonie w świetle księżyca.
To, co niewidzialne, milczące, okryło się blaskiem,
Promienie mądrości śpiewały czule.