NIEWYPOWIEDZIANE

Nie ma odpowiedzi... Echo nie odpowiada... Nie ma głosu, lecz wszystko "krzyczy", ciszą skąpane... Ten moment jest wyłącznie ulotną chwilą... Niespełnione marzenia, wyrwane z twoich dni... Idziesz drogą, którą myślisz, iż wybierasz, lecz czasem masz wrażenie, iż ty, twoje myśli, twoje uczucia gdzieś cię osaczają, Nie pojmujesz: dlaczego, skąd, po co, jak długo? Cierpisz z niewidzialnego, niedotkniętego, niewidocznego, niespełnionego. Masz wrażenie, iż czasu masz tak mało. Zobowiązania stają się sidłem, własne myśli stają się więzieniem, własne odczucia prowadzą do bezkresnego bólu... Droga, którą idziesz, jest inna, masz wrażenie, iż obca, nie twoja. Myślisz, iż to kierunek życia, że masz moc zmieniać, lecz stoisz w odrętwieniu. Twe ciało krzyczy z bólu, bez echa... Chcesz wołaś, nikt nie słyszy. Świat stanął przed tobą jak mur, nie do przejścia...Jesteś widoczny dla cieni, które przemijają, światło cię pomija. Gdy spojrzysz głębiej, widzisz dalej, więcej, jakby świat odbił na tobie swoje brzemię. Czy nikt nie słyszy? Czym jest prawdziwe? Czy w odpowiedzi szepty są klarowne? Przenikający smutek, do głębi omotujący ramiona, Schodzi do serca, gdzie radość siedzi skulona...